تفریحات سالم

رفته بودیم بازار واسه آیلین اسباب بازی بخریم. از جلوی مغازه خواربارفروشی که رد شدیم گفتم صبر کن گندم بخرم. گفت گندم می خوای چیکار؟ گفتم جوانه گندم درست کنم. پرسید واسه چی؟ گفتم تو سالاد بریزم. با ماست یا خالی هم میشه خورد. تو سوپم می تونی بریزی. داشتم براش توضیح می دادم یه لحظه خندم گرفت. به این فکر کردم که با اینکه این کارا رو تفریحانه انجام می دم ولی تفریحات مادربزرگونه ایه!! احتمالا اگه مادربزرگ بودم سیرترشی هفت ساله درست می کردم. درست کردن شربت آلبالو و میوه خشک و جوونه سبز کردنم می شد جزو تفریحات سالمم((: روش درست کردن همشونم گوگل می کردم و از اینترنت در میاوردم(:

اینم جوونه های خوشگلم که دو روزشونه^__^

  • میس واو

خوب می دانم

من نه آنقدر‌ دلبرم که دل تمام شهر از صدایم بلرزد.

نه آنقدر موقر که یادم نرود دختر ‌نباید بلند بلند بخندد.
نه آنقدر‌ فیلسوف که راجع به کتاب‌های خوانده و نخوانده‌ام دادِ سخن‌ بدهم.
نه آنقدر بزرگ که بتوانم بجای شکلات وقتی به کافه می‌رویم خانومانه قهوه سفارش بدهم!
نه آنقدر سیاستمدار که لبخندها و اشک‌هایم به‌جا و به‌موقع سروکله‌شان پیدا بشود!

من بغض می‌کنم، گریه می‌کنم، شیطنت می‌کنم، بلند بلند می‌خندم، لبه‌ی جدول راه می‌روم، توی کافه شکلات می‌خورم و زندگی را ساده می‌گیرم.
و خوب می‌دانم دخترهایی شبیه من، خاطره نخواهند شد.. 

ری_را 
  • میس واو

میس واو اولیه!

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید
  • میس واو

زود برس لطفا

به یک جایی از زندگی که برسی 
مینشینی مرور میکنی زندگیت را..
دائم از خودت میپرسی پس ۲۰ سالگیم چه شد؟!
۱۸ سالگیم را کجا خرج کردم؟!
میرسی به بلاتکلیف ترین حالت ممکن..
به یک جایی از زندگی که برسی 
میفهمی چقدر بیهوده بوده اشک هایی که ریختی
غصه هایی که خوردی..
به یک جایی از زندگی که برسی به تمام اشک هایت میخندی..
و ایمان می آوری با تمام وجود؛ به "خدایی" که شاید دیر برسد، اما حتما میرسد..
یگانه حق‌پرست
‌+ ولی به قول سمانه بعضی وقتا دیر رسیدن ذوق رسیدن رو از بین می بره. می رسه ولی دیگه اهمیتی برات نداره..
  • میس واو

روزمرگی

یک.
بی شک کویر هیچ وقت خردادی چنین دل انگیز به خودش ندیده. همین چند روز پیش بود که می گفتم از خدا عجیبه اینهمه باهامون راه بیاد، اونم تو ماه رمضون؛ الان باید شر شر عرق می ریختیم.

این عکس آسمون امروز صبح، موقع رفتن به مدرسه ست:

به هر حال و به هر دلیل هوا فوق العاده ست. دیشب تا صبح نم نم بارون بارید. صبح که بیدار شدم برم مدرسه احساس می کردم می شه برای این هوا مرد! ولی از اونجایی که من یک برخیزنده از دنده چپ بودم دلم می خواست به زمین و زمان ناسزا بگم، تو ذهنم البته.
در این مواقع حرف نمی زنم اصولا.
همین موقع هاست که می گم بهشت و جهنم بیشتر از این که یه مکان باشن احتمالا وابسته به حالت روحی افرادن.
امروز پرونده این مدرسه بسته شد. دیگه نمی رم اینجا. لیستا رو دادم و آخرین روز مراقبتمم رفتم.

امتحان که تموم شد حافظ کوچیک تو کتابخونه رو برداشتم و گفتم فال بگیریم ببینیم چه خبر!؟
این فالم شد:

تو تفسیرش نوشته بود شما خداشناسید و این حرفا!
همکارم می خنده می گه ببین حافظم می گه خداشناسی.
آخه امروز در راستای برخاستن از دنده چپ و این حرفا، تو راه یه سری مسائل دینی و عقیدتی رو زیر سوال می بردم.
می گم باور نکن، خدا می خواد منو تو عمل انجام شده و رودربایستی بذاره!
برای همون همکارم که خندید هم یه فال گرفتم تو تفسیرش نوشته بود یه کم خداشناس باش!!
می گم تو که انقد خوبی دیگه چرا!؟((:
مدیر گفت حالا نوبته منه. به نیتش یه فال گرفتم نوشته بود چیزی رو می خوای که به صلاحت نیست. نخواه دیگه! منم با همون لحن توبیخانه براش خوندم و گفتم ای بابا نخواه!
گفت خیلی دقیق بود، فک کنم حال حافظ امروز خوشه.

برعکس من!


+ خواهر بعد از یکی دو ماه اومده خونه. اینقد ماجرا واسه تعریف کردن و حرف برای زدن داره که بهش گفتم از این به بعد دیر به دیر بیای مقتولت می کنم! سرمونو خورده |: تمام ماجراهای دو ماهو می خواد تو یه هفته تعریف کنه.

  • میس واو

ز غوغای جهان فارغ

خیلی وقته ننوشتم. فقط اومدم که گرد اینجا رو بگیرم..

یک.

می دونی، به نظر من بچه ها فیلسوفن. اونا از دیدن خیلی چیزا به وجد میان و شگفت زده میشن و برعکس خیلی چیزا براشون عادی جلوه می کنه در حالیکه همون چیزا خیلی از باورهای یه آدم بزرگو ممکنه زیر سوال ببره. خیلی چیزا براشون جدیده و پیش زمینه ی فکری خاصی در موردش ندارن. به دنیا از زاویه دیگه ای نگاه می کنن. شاید اگه بزرگترا فردی رو ببینن که مثلا پرواز می کنه متعجب بشن ولی یه بچه می تونه اونو یه تجربه ی عادی و در عین حال جالب بدونه. به نظرم به هر میزان که این خصوصیات در هر فرد باشه کودک درون اون فرد فعال تره و سرزنده تر.
گاهی وقتا گوشه و کنار اتاق چیزایی رو میبینم که پدرم گذاشته. چیزایی که براش جالبه و می دونه احتمالا منم از دیدنشون ذوق می کنم. چیزایی مثه یه لاک خیلی کوچیک که پشت یه برگ چسبیده و شاید واسه یه موجود نرم و کوچیک شبیه حلزون بوده.
یا یه برگ باز نشده و کوچیک نخل، مثه این

یا حتی یه مخروط کوچیک کاج:

اونا رو رو تخت یا میز می ذاره تا اگه اتفاقی دیدمشون چند لحظه غرق قشنگیشون بشم و یادم بره حالا دیگه اون دختر کوچولوی شیطونی نیستم که وقتی یه چیزی شگفت زدش می کرد دلش می خواست همه ی دنیا رو با خودش تو اون حس شریک کنه.

دو.

یه زمانی عاشق این بودم که آدما رو تحلیل کنم. مثلا وقتی از بازار برمی گشتم یا از یه مهمونی، سریع صفحه وبلاگمو باز کنم و در مورد آدمایی که دیدم، طرز فکر، شیوه برخورد و اخلاقشون بنویسم. قطعا این موضوع برمی گرده به اینکه من یه آدم شدیدا دیداری ام. الان کمتر حوصله ی این کارو دارم.

سه.

می گم همبرگر خونم پایین اومده! قرار می ذاریم بعد از افطار بریم همبرگر بخوریم. خیلی وقته همدیگه رو ندیدیم. شاید دو ماه بشه. هر کدوم درگیر زندگی خودمون بودیم، اون درگیرتر!

سمانه می پرسه خب چه خبر!؟ تعریف کن ببینم آشناییتون به کجا رسید؟ می گه فعلا که همینجوری خوش می گذره، همه ی کافی شاپا و فست فودا و رستورانا رو یه دور رفتیم. بعدم اضافه می کنه اصن ازدواج چیه!؟ همینجوری خوبه بخدا! بعد با یه شوق و حالت اغراق آمیز می گه ولی دوستم دارررره ها! دوستم داره.

می خندم میگم نمی دونم چی تو ازدواج هست که عشقو می کشه! همین برد پیت و آنجلینا جولی! اینهمه بدون ازدواج عاشقانه زندگی کردن، تا ازدواج کردن طلاق گرفتن!!

می خندن می گن واقعا چرا!؟

می گه باور کنید به من باشه حاضرم صد سال تو همین مرحله آشنایی باشم!

می گم من دیگه طرفو کامل میشناسم تو حالا هی کشش بده.

می دونه من زیاد موافق روابط رو هوا و طولانی نیستم ولی فکر می کنه مهم اینه که طرف دوستش داااره!

بعضی وقتا به دوست داشتن فکر می کنم. به اینکه واقعا می دونم چیه و چه حسیه یا فقط بلدم تو چند تا جمله ی قشنگ و رو کاغذ خلاصش کنم!؟ به اینکه می تونم اینقدر مطمئن بگم کسی دوستم داره یا دچار تردید میشم!؟

خب خیلی به دوست داشتن و نیاز آدما به دوست داشته شدن فکر می کنم و هربار با خودم می گم مطمئنا نمود واقعی دوست داشتن، توجه به فرد و در اولویت قرار دادنه اونه وگرنه اینکه از روی نیاز، دلسوزی یا هر دلیل دیگه ای به یه نفر کشش پیدا کنی و بگی دوستش داری با معیارهای من برای دوست داشتن جور در نمیاد.

چهار.

فک می کردم می تونم برای خدا دلبری کنم! می تونم کاری کنم که دوستم داشته باشه. خواستم خودمو بهش نشون بدم. تلاش کردم هرکاری از دستم برمیاد انجام بدم. می گفتم فقط برای تو، ولی می دونستم دارم بیشتر برای خودم اینکارا رو می کنم. ندید یا اگر دید به روم نیاورد. بی تفاوت از کنارم گذشت..

پنج.

می خوام اردک بخرم، از این اردکا: 

که دوستش داشتم باشم و همینطور نازش کنم. شاید بیست بار این فیلمو دیدم و دلم خواسته یا جای اون اردکه باشم؛ ز غوغای جهان فارغ! یا جای اون آقاهه، با یه اردک کله نرم رو شونم!

  • میس واو

سلام دنیا!

تو فکرم بود یه متن خاص بنویسم. یه متن که لابه لای جمله هاش فلسفه ببافم، به بهونه ی یه سال بزرگتر شدن درس زندگی بدم، حتی!
گذشته رو زیر و رو کنم، آینده رو با قشنگ ترین کلمه های به تصویر بکشم و ..

می خواستم همه ی این کارا رو انجام بدم تا آخرش بگم سالها پیش در چنین روزی دختری متولد شد که شاید هنوز ندونه آدم خوبیه که چندتا عادت بد داره یا آدم بدیه که بین بدی هاش یکی دو تا عادت خوب هم به چشم می خوره..

شاید هنوز ندونه دختر آرومیه که بعضی وقتا دلش هیجان و شلوغ بازی می خواد یا دختر ماجراجوییه که گاهی دلش برای یه کنج دنج لک می زنه..

شاید هنوز مردد باشه دختر شادیه که گاهی غم چنگ میندازه روی گلوش یا دختر غمگینیه که گاهی شادی غافلگیرش می کنه..

شاید هنوز ندونه عاشقه و خودشو به اون راه می زنه یا عشق براش داستان کودکانه ایه که فقط گاهی هوس خوندشو می کنه..

شاید هنوز اینا رو ندونه ولی، تمام تلاششو می کنه هرجا که هست بهترین خودش باشه، هرچند یه جاهایی هم تنبلی می کنه و در هدفش موفق نیست!
اینم بذاریم پای همزاد دختر ته تغاریه بهار بودنش!

خلاصه اینکه، بی هیچ فلسفه بافی و پند و نصیحتی عرض می کنم که اینجانب یه همچین روزی دیده به جهان گشودم!🙂

اولین روز آخرین ماه اولین فصل سال!

+ امسالم مثه چند سال اخیر، شب تولدم بارون بارید ^__^

  • میس واو

گاه نوشت های صورتی من!

اینجا دختری می نویسد که نمی داند...
♢ خوب است با عادت های بد، یا بد است با عادت های خوب.
♢ آرام است، بعضی وقت ها شلوغ، یا شلوغ است بعضی وقت ها آرام.
♢ شاد است، بعضی وقت ها غمگین، یا غمگین است بعضی وقت ها شاد.
♢ شجاع است، بعضی وقت ها ترسو، یا ترسو است بعضی وقت ها شجاع.
♢ عاشق است، بعضی وقت ها فارغ، یا فارغ است بعضی وقت ها عاشق.
اینجا دختری معمولی از لحظه ها و افکارش می نویسد.

♤ به منظور دنبال شدن، نوشته هامو دنبال نکنید. دنبال کردن نوشته های هرکس کاملا سلیقه ایه.
آرشیو مطالب
Designed By Erfan Powered by Bayan